Na posiedzeniu tym okazało się, że obiektywne argumenty wysunięte przeciwko propozycji lokalizacji ogromnego centralnego szpitala uniwersyteckiego na działce przy ul. Grunwaldzkiej 55 wynikają wyłącznie, jak to określono, z partykularyzmu mieszkańców dzielnicy i rzekomej chęci zablokowania inwestycji. Tymczasem to raczej utrzymywanie decyzji o tej lokalizacji, wobec tak wielu zdefiniowanych problemów, ograniczeń i koniecznych kompromisów, świadczy o chęci spełnienia partykularnych interesów przedstawicieli władz uczelni przez przedstawicieli władz miasta.

Mimo długich konsultacji z uczelnią i stroną społeczną, i osiągnięciu kompromisu w wielu punktach, kilka zasadniczych kwestii zostało całkowicie podporządkowane woli strony uczelnianej, a w szczególności w kwestii gabarytów szpitala (np. wysokość) i normatywu parkingowego. Zignorowany został całkowicie ostatni protest podpisany przez ponad 1300 mieszkańców okolic szpitala.

Normatyw parkingowy był z pewnością jednym z zasadniczych powodów wywołania zmiany planu. Świadczą o tym interwencje władz uczelni w pismach do MPU (np. pisma z dnia 08.11.2019 r., 27.11.2019 r., 30.04.2020 r.). W pismach tych mówi się o nadmiernych kosztach wykonania parkingu oraz o braku miejsca na ten cel wobec wielkości zamierzenia, bez jakiegokolwiek odniesienia do problemów parkingowych obecnego szpitala (możliwych do oceny), ani przewidywalnych problemów przy zwiększeniu skali szpitala, ani zakładanego z góry braku dostępu dla pacjentów, opiekunów dzieci czy seniorów korzystających choćby z wielu poradni przyszpitalnych.

Zaklinanie rzeczywistości, że sprawę załatwi wprowadzenie strefy ograniczonego parkowania jest bezpodstawne, bo wprowadzenie strefy nie zwiększy zbyt małej już dziś ilości miejsc, a wręcz, jak pokazują wcześniejsze doświadczenia w innych dzielnicach, wyraźnie tę ilość zmniejszy. Ludzie chorzy, przyjeżdżający do szpitala nie oszczędzają na parkowaniu, co widać w innych szpitalach, gdzie są płatne parkingi. Chociażby mały parking (chyba najdroższy w Poznaniu) przed Szpitalem Przemienienia Pańskiego na Szamarzewskiego zapełnia się już między godz. 7:00 a 7:30 codziennie!

Każda inwestycja w mieście, i prywatna i publiczna, musi dostosować się do obowiązujących normatywów parkingowych, jedynie omawiany szpital jest z tego normatywu w sposób bezprecedensowy zwalniany.

Konkludując, rozważana lokalizacja byłaby w stanie pomieścić szpital o połowę mniejszy, niż się planuje (taki, jak zakładano pierwotnie), ze spełnieniem wszystkich normatywów, standardów, wymagań środowiskowych itp. Stąd bezwzględna konieczność rozważenia raz jeszcze lepszej lokalizacji dla szpitala centralnego wydaje się oczywista. Procedowana obecnie zmiana MPZP jest po to, by dostosować jego wymogi do oczekiwań inwestora, bez uwzględniania negatywnych konsekwencji dla samej inwestycji, środowiska, miasta, dzielnicy i mieszkańców. Akceptacja takiego stanu rzeczy jest równoznaczna ze zgodą na wybór najmniej korzystnego wariantu wydawania ogromnych środków publicznych na obiekt, który od początku będzie ograniczany wieloma niemożnościami, kompromisami i brakiem perspektyw rozwojowych.
Chcemy szpitala w dobrej skali dostosowanej do  powierzchni terenu przeznaczonego pod  inwestycję, a także  do charakteru dzielnicy.  Niektóre parametry proponowane w projekcie mpzp  są nadal nie do przyjęcia, np. normatyw parkingowy i wysokość budynków dwukrotnie przekraczająca normy obowiązujące historyczny Stary Grunwald.

Bernard Błaszkiewicz
Architekt WOIA
Przewodniczący Rady Osiedla Stary Grunwald